ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم (رمضان)

رسول گرامی اسلام (ص) فرموده اند: روزه داری در گرما جهاد است.

روزهای پایانی ماه شعبان بود که با خود می گفتیم، خدا به دادمون برسه. امسال با این گرما و تابستون سوزان چه جوری روزه بگیریم؟ تا اینکه ماه مبارک رسید و روزه داری را شروع کردیم. یه روز، دو روز، چند روز، یه هفته، .... خلاصه دیدیم نه بابا، اینقدرا هم که فکر می کردیم سخت نیست. یا شاید خدای مهربون برامون آسونش کرده. انصافاً نه گرسنه شدیم، نه تشنگی آزارمون داد. عجب! چقدر نگران بودیم! خدایا شکرت. هرچی هست لطف خودته و بس. خوب توان روزه داری بهمون دادی. مرسی از این همه محبت و لطفت، خدا جون. حالا حیفمون میاد که داره تموم میشه. نه که بگم خیلی کارمون درسته ها، نه، اما این همه احسان و آمرزش و بخشش که خدا تو این ماه به ما بنده هاش می ده، خب تو هیچ ماه دیگه ای وجود نداره. با یه کم صبوری کلی امتیاز معنوی گیرمون میاد. خدائیش حسرت نداره که داره تموم میشه؟ تازه لذت دم افطارشو که دیگه نگو! عجب کیفی داره اون یکی دو ساعت قبل از اذان مغرب و نشستن سر سفره افطار. بی تعارف کی این قدر لذت از غذا خوردن می بردیم که از خوردن افطاری می بریم!؟ بازم شکرت خدا. واقعاً مرسی. عجب حالی بهمون دادی تو این ماه. حداقل یه کم احساس سبکی می کنیم. بعد یازده ماه سرپیچی و نافرمانی از دستوراتت، حالا دلمون خوشه که لااقل یه ماه یه کم بهت گوش دادیم و به قول بچه ها، پی حرفت رفتیم. سودشم دیدم. اوه نه، حالا مونده تا سودشو ببینیم. ایشالله سود واقعی شو تو صحرای محشر خواهیم دید، که دستمونو می گیری و نجاتمون می دی......................... آی آدم حسابی ها، نماز و روزه هاتون قبول....... نوش جونتون طعم خوش بندگی............ ملتمس دعائیم